Wąż boa
Lęk przed życiem
jest równy strachowi przed śmiercią.
Owija się wokół świadomości
niczym wąż boa.
Dusi i paraliżuje niemocą ,
Jego asem jest nieuchwytność i spryt.
Pojawia sie niespodziewania,
zawsze zaskakuje przeciwnika.
Nic tak go nie spala
jak obojętność-najlepsza broń.
Wiele się zmieniło w moim życiu. Wiele tez wcale nie uległo zmianie. Pojawił sie On. Własciwie to zawsze był przy mnie lecz nie potrafilam tego dostrzec. Pękłam czekając na badania przed przychodnią. Płakałam,bo nie chciałam juz zyc bez Niego. Dzięki Niemu poznalam ze łzy tez mogą być dobre.
Nie przestane Mu dziękować za ludzi, których poznałam. Myslalam,ze nigdy nie odnajde sie poza psychiatrycznym swiatem. Na szczescie sie myliłam,a normalność tez jest porządana.
Nawet nie potrafię prosić o więcej. To było dla mnie tak ważne.
A łzy niech płyną i niech posiadają moc oczyszczająca.
jak dalej potoczy sie moje zycie? Czy wstapie na nową drogę? Czy odnajde cos,cczego szukam? Czy pojawi sie ktos kto bedzie przy mnie tak jak On?
Te pytania pozostawie bez odpowiedzi i poczekam az przyjdzie czas na ich poznanie.
Aaa mam ochotę krzyczeć.Rozwalić coś. Od srodka rozwala mnie nadmiar energii i trzesię mną,jesli jej w jakikolwiek sposób nie spozytkuje. To niesprawiedliwe, nie prosilam sie o to. Mam zaakceptować i zyc z tym? Nic z tego. Ja chce to zmienic. Bo wierze ze mozna. Co z tego,ze to zabronione.
Budzi sie wszystko to zycia, a ja mam nadzieje,ze to przyniesie mi zmiany. Oddech swiezosci.Cos nowego. Złudzenia. Jak zwykle.
Nie chce trzymac swoich emocji w ryzach,bowiem Panie psychiatro znudziło mi sie to. Zdazyłam zauwazyc,ze przynosi to odwrotny skutek niz zamierzony. 'Tylko Ty mozesz byc swoim ekspertem'...tak. Takie podejscie lubie. Moje serce najlepiej mi podpowiada.Gonitwa myśli,czy wiesz jak to jest?Niewazne, istotne jest tylko to abys był. Nie uciekał jak przestraszony królik.Bo czy jest czego się bać?
Bać powinnam się ja,ale chwilowo rozstaje sie z tym uczuciem. Nie jest mi ono pisane.
Marzę...o satysfakcji,stabilizacji,ruchu czystym i przejrzystym niczym woda górska, o ciszy po muzyce, o kolorach intensywnych lecz niezbyt jaskrawych. O czyms, co przypomoinałoby mi ze jestem szczęsliwa. Bo jestem. Bez względu na wszystko.
Juz troche spokojniej. Zobacz,wystarczy postawic kilka literek. Nasyconych tylko mi wiadomym ladunkiem emocjonalnym. Dosc szybko stukam po klawiaturze,to uspokaja. Zdecydownie. Szkoda,ze zapomniałam. o tym.Czymkolwiek to jest.
I czemu mam ochotę zwariować? Bo nie umiem przełykać codzienności,krztuszę się ustabilizowaną chłodną normalnoscią.Otóż zdaje sobie sprawę,ze podejscie takie jest niewłasciwe,ale na dłuzsza metę nie potrafię go zmienić. Sprawia ono,ze czuję się jak ptak zamknięty w szklanej klatce. I nie posiada zadnego młoteczka,który mógłby zbic owe szyby. A moze po prostu go nie widzi?
Potrzebuje szalonej intensywnosci,aby isc do przodu,rozwijac się. Tak,wiem, to chore,ale prawda jest taka,ze to co letnie kompletnie do mnie nie przemawia. Nudzi mnie stabilność,normalność,codzienność,rutyna. Wydaję się to takie gówniarskie, a z drugiej strony czuję ze zrozumiałby mnie Charles Bukowski, skoro powiedział: "Niektórzy nigdy nie świrują.ale ich zycie musi byc okropne". Ch. Bukowski jest na mojej liscie osob,z którymi chcialabym umówic sie na kawę;)Oczywiscie pierwsze miejsce na tej liscie zajmuje Dalajlama.
Nie wiem dlaczego poswiecam tyle czasu na myslenie o osobach,ktorych nie znam...zycie w swiecie iluzji wydaje sie byc takie bezpieczne,jednak w rzeczywistosci powoduje poczucie stłamszenia,izolacji. W nowym roku postanawiam nie żyć iluzja,lecz rzeczywistoscia.
Ponadto nie będe izolowała sie od ludzi,lecz przeciwnie,wyjde im naprzeciw.Nie będę wiecznie zamykała sie w soba.
No i będe oddawac sie swoim pasjom i traktowac je jak wskazówka,przewodnik w moim pokręconym swiecie. Rysowac.rysowa.rysowac. I przygotowywac sie do egzaminow.
Miejmy nadzieje,ze rok ten bedzie bardziej aktywny,towarzyski i pełen pasji niz poprzedni. Czego zycze i wam.:)
"mozika"
Rozpacz skrzętnie schowana
układa sie w mozaikę
potłuczoną.
Nie jestem jej matką
ani NAWET
artystką.
Nie znam żadnych
Słów
Oprócz Obrazów
05 październik 2008
"Fala emocjonalna"
Zalewa mnie od wewnątrz fala
Poddając się jej biegowi
gryzę wlasny ogon.
Nie wiem czy wolno mi
wpadać w ramiona
i płakać szeptem.
Pozostało prosić w milczeniu
jedynie oczami.
26 grudnia 2008
Obejrzałam Malowany Welon i sie popłakałam. Film trafia do czołówki moich najlepszych filmów,bo wywiera niesamowite wrazenie.Zabrzmi to banalnie,ale strasznie sie z Justyną wzruszyłysmy.I te krajobrazy Chin...no cóż, wzrosło we mnie przekonanie,ze muszę tam kiedys pojechać.Film wzruszajacy,ale nie nudny czy przytłaczający swoją powagą. Dla mnie strzał w 10. A Edward Norton gra równie dobrze jak w Fight Club-Podziemny krąg. .
Pierwszy dzień świąt, a ja juz jestem przeokrutnie zmęczona. I sama nie wiem czy nadmiarem jedzenia, czy całą tą farsą.Jedno jest pewne:święta nie są terapeutyczne;)!Jak byłam mała to cieszyła mnie całe to celebrowanie, z wiekiem jednak w moim mniemaniu zmieniło się ono jednak w komercję i przerekamowanie, których to nadzwyczaj nie znoszę.Najbardziej denerwującym aspektem świat jest składanie zyczen, które skopiowane mają w sobie ładunek emocjonalny o treści "bla bla bla'.I tym sposobem Bożonarodzeniowa papka staje się całkowicie niestrawna.
Kończę juz,bo mama mnie ponagla abym wzięła hmm suplement mojej diety czyli Lithium Depakine i spółkę;)
promyki słońca
zaświeć
Linkownia
Forum o Chad i innych chorobach psychicznych
o Chad-chorobie afektywnej dwubiegunowej
Islam
Buddyzm
dezeen architecture and design magasine
malarka Audrey Kawasaki
obrazek i tekst z "Małego Księcia" Antoine de Saint-Exupery
wykonała Snufkinka specjalnie dla ambivalence :)